Na sejmie reprezentował: Powiat Koźmiński

Data urodzenia: 18/07/1855

Miejsce urodzenia: Pakosław

Data śmierci: 15/10/1926

Miejsce śmierci: Poznań

Rodzina:

Ojciec: Wojciech

Matka: Aniela z Kłosów

Dzieci: Bolesław, Halina, Janina, Witold, Marian i Wiesława.

Wykształcenie: Ukończenie gimnazjum w Braniewie, studiował prawo we Wrocławiu

Działalność przed PSD: . Jako adwokat i notariusz pracował Gnieźnie, Poznaniu i Jastrowiu Do Koźmina sprowadził się 1 listopada 1885 r., od razu angażując się w działalność w lokalnych stowarzyszeniach.
Wraz z grupą entuzjastów pieśni i muzyki z Towarzystwa Przemysłowego zakłada
22 czerwca 1889 r. Koło Śpiewackie Polskie w Koźminie, obejmując w nim funkcje pierwszego prezesa i dyrygenta. Z koźmińskim chórem związany był 28 lat, tj. do 1917. Działał także w Towarzystwie Przemysłowym. Podczas IV Zjazdu Śpiewaków Polskich
27 lipca 1891 r. w Ostrowie Wlkp. zaproponował powołanie osobnej komisji mającej się zająć opracowaniem ustaw i form organizacyjnych powstałego Zawiązku Śpiewaczego. Wziął czynny udział w opracowaniu statutu Związek Kół Śpiewackich Polskich na Wielkie Księstwo Poznańskie, który został przyjęty 5 marca 1892 roku na zjeździe w Poznaniu. Jednocześnie został wybrany na pierwszego prezesa powstałego Związku. Funkcję tę pełnił prawie 13 lat, tj. do 1905 r.
W 1895 r. doprowadził do powstania Związku Towarzystw Przemysłowych w Poznańskiem. Wraz z Władysławem Wyszyńskim, Janem Ambroszkiewiczem i Janem Dychtowiczem w 1896 r. założył w Koźminie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”.
W 1905 r. podczas pobytu w Kudowie przygotował i opublikował pracę p.t.: „Historyczny pogląd na rozwój Związku Kół Śpiewackich od czasu jego założenia do 20 sierpnia 1905 r.
Czesław Czypicki należał również do współzałożycieli poznańskiego Banku Parcelacyjnego oraz działał z założonym w 1905 r. Towarzystwie „Straż”. W czasie strajku szkolnego dzieci koźmińskich w latach 1906/1907 należał do tajnego komitetu niosącego pomoc zwłaszcza prawną, rodzinom represjonowanym przez władze pruskie. Brał udział w tajnym nauczaniu języka polskiego, literatury i historii ojczystej. Za przynależność do polskich organizacji społecznych ukarany został karą pieniężną przez Sąd Administracyjny w Berlinie. W latach 1899-1901, 1912-1913 był członkiem Rady Miejskiej w Koźminie. W 1909 r. wszedł w skład Komisji Szkolnej Wyższej Szkoły Miejskiej w Koźminie, a w1917 r. został wybrany na przewodniczącego Rady Miejskiej w Koźminie.
Pod koniec I Wojny Światowej zaangażował się w działalność niepodległościową. W listopadzie 1918 r. został doradcą niemieckiego koźmińskiego landrata Wilhelma Mosle w sprawach dotyczących urzędu ziemskiego. Zaangażował się w prace tajnego Komitetu Obywatelskiego, z którego na przełomie listopada i grudnia 1918 roku wyłoniła się Rada Ludowa, która powołała go na swego przewodniczącego. Został wybrany na delegata z powiatu koźmińskiego do polskiego Sejmu Dzielnicowego.

Działalność po PSD: W 1918 r. służył pomocą prawną w opracowaniach instrukcji dla Hufca koźmińskich harcerzy. Po 38 latach działalności w 1920 r. opuszcza Koźmin i przenosi się do Poznania, gdzie objął stanowisko Prezesa Senatu Administracyjnego Sądu Apelacyjnego a następnie notariusza. Politycznie związał się z nielicznym ugrupowaniem - Stronnictwem Mieszczańskim o poglądach liberalnych.
Zmarł 15 października 1926 r. o godz. 10.00 w swoim mieszkaniu przy ul. Wały Wazów 3a w Poznaniu, mając 71 lat. Pogrzeb odbył się 18 października 1926 r. Nabożeństwo żałobne odprawiono w kościele św. Floriana na Jeżycach, skąd udano się na cmentarz Św. Marcina przy ul. Bukowskiej. Pieśni żałobne nad jego grobem wykonały: Towarzystwo „Sokół” i „Harmonia”. W pogrzebie wzięła udział delegacja koźmińskiego chóru ze sztandarem. Po likwidacji cmentarza przy ul. Bukowskiej w Poznaniu 12 maja 1942 r. został ekshumowany na cmentarz przy obecnej ulicy Samotnej na obrzeżach dzielnicy Świerczewo.

Miejsce spoczynku: Cmentarz przy obecnej ulicy Samotnej w Poznaniu

Formy upamiętnienia: Przyjecie przez Koźmińskie Koło Śpiewcze imienia Czesława Czypickiego, nadanie jednej z ulic nazwę Czesława Czypickiego, odsłonięto tablicę pamiątkową na budynku Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury w Koźminie.

Bibliografia:

  1. Archiwum Polskiego Związku Chórów i Orkiestr Oddziału Wielkopolskiego „Macierz”, Poznań.
  2. Czypicki Czesław, Historyczny pogląd na rozwój Związku Kół Śpiewackich od czasu jego założenia do 20 sierpnia 1905 r., Sprawozdanie za czas od 10 kwietnia 1904 r. do 20 sierpnia 1905 r.
  3. Dziennik Polskiego Sejmu Dzielnicowego w Poznaniu w grudniu 1918, Poznań 1918.
  4. Gill Władysław – Krotoszyn i Koźmin w Powstaniu Wielkopolskim, w: Udział społeczeństwa ziemi kaliskiej w Powstaniu Wielkopolskim, red. Antoni Czubiński, Kalisz 1978
  5. Jakóbczyk Witold, Wielkopolski Słownik Biograficzny, Warszawa-Poznań 1981.
  6. Kaźmierczak Stefan, Szkice Koźmińskie nr 43 z 2009 r.
  7. Kręgielski Władysław, w: Szkice Koźmińskie nr 5 z 1990 r. i nr 8 z 1991 r.
  8. Kurier Poznański, Nekrolog Cz. Czypickiego nr 18 i 19 z października 1926 r.
  9. Pamiętnik Dionizego Cieszyńskiego, wyboru dokonał Władysław Kręgielski, w: Szkice Koźmińskie nr 16 z 1995 r.
  10. Pietrowski Michał, Z dziejów harcerstwa koźmińskiego 1916-1986, Koźmin 1986
  11. Michał Pietrowski, Stefan Kaźmierczak, Władysław Kregielski, Chór im. Czesława Czypickiego cz. I. w: Szkice Koźmińskie nr 8 z 1991 r., cz. II. nr 9 z 1992 r.
  12. Pietrowski Michał, Wędzki Andrzej, Monografia Koźmina Wielkopolskiego i okolic, Koźmin Wlkp. 2006.
  13. Protokólarz chóru za okres od 30. 06. 1892 do 25. 01. 1923
  14. Protokólarz chóru za okres od 19. 02. 1923 do 31. 01. 1954 r.
  15. Uchwała Rady Miejskiej w Koźminie nr V/22/85 z dnia 29. 03. 1985r.
  16. USC – Poznań nr 1699/1926/I
  17. Wawrzyńczak Jan, Kronika miasta Koźmina, Koźmin 1959
  18. Życie Śpiewacze, nr 1 – 2 z 1996
  19. Życie Śpiewacze, nr 5 – 6 z 1996

Uwagi:


Źródło obrazka: